گفتم شايد نديدنت از خاطرت دورم كنه ديدم نديدنت فقط مي تونه كه كورم كنه گفتم صدا تو نشنوم شايد كه از يادم بري ديدم تو گوشام جز صدات نيستش صداي ديگري نديدنو نشنيدنت عشق تو از دلم نبرد فقط دونستم بي تو دل پرپر شدو گم شدو مرد

ميدوني بي تو لحظه حرمتي نداره

چاره اي ندارم............

ميدونم برات عجيب اين هم اسرار و خواهش

اين هم خواستن دستات  بدون حتي نوازش

ميدونم كه خيمگاهي واس تو گريه ي درد

مي گذري از من ميري اما باز من بر ميگردم

ميدونم برات عجيب من با اون هم غرورم

پيش همه ي بديها ت چه  جوري باز هم صبورم

ميدونم واست سوال كه چرا پيشت حقيرم

دور ميشي من را  نبيني باز سراغ تو را ميگيرم

ميدوني چرا هميشه من بدهكار تو ميشم

وقتي نيستي هم يك جور با خيالت راضي ميشم

ميدوني واس چي از تو من ميمونم و مي خندم

تا نبيني گريه ها ما هر دو چشمام مي بندم

چارهاي جز اين ندارم اخه خون شدي تو رگم

ميمرم اگه نباشي بي تو من بد جوري تنهام

ميدونم بك روز مي فهمي روزي كه دنيا را گشتي

من چه جوري تو را خواستم تو چه جور از من گذشتي

چارهاي جز اين ندارم اخه خون شدي تو رگم

ميمرم اگه نباشي بي تو من بد جوري تنهام

ميدونم بك روز مي فهمي روزي كه دنيا را گشتي

من چه جوري تو را خواستم تو چه جور از من گذشتي

وقتی کسی شما را عاشقانه دوست میدارد، شیوه

بیان اسم شمادر صدای او متفاوت است و تو

میدانی که نامت در لبهای او ایمن است.

 زندگي هنر نقاشي كردن است بدون استفاده از پاك كن سعي كن هميشه طوري زندگي كني كه وقتي به گذشته برميگردي نيازي به پاك كن نداشته باشي.

اينجا من هستم؛ سکوتي محض، سکوتي شکسته و درهم بخاطر هر روز نديدن تو اينجا من هستم ؛ تهي از زندگي و روزمرد‌گي ، خالي‌تر از هميشه؛ با کلافي درهم و پيچ در پيچ معني سکوتم را با چشمانم برايت بارها فرستاده‌ام اينجا من هستم با آوازي که هرگز نشنيدي من هستم و سازي مبهم

تا آمدنت بگذار قصه یافتن تو را برای کسانی که هنوز پی گمشده خود هستند بگویم

بگویم که من تو را میان ستارگان اسمان یافتم

آنجا که هر شب ستارگان ما را برای دیدنشان دعوت می کنند

من تو را میان گلهای باغچه یافتم

تا انجا که هر روز شبنمی خندان به گلها سلام میدهند

من تو را میان قاصدکهایی یافتم که هر روز برای دوستدارانت نوید شادی و امید را می دهند

در انتظارت ای ترانه نامفهوم کفشهای غیرتم را در می اورم و در کویر غرورم با پای برهنه راه می روم

تا شاید که تاولهای قلبم را باور کنی  

آموخته ام که : به انسان ها مانند سکوي پرتاب نگاه نکنم.

آموخته ام که : هرگاه که ترسيده ام ، شکست خورده ام.

آموخته ام که : غرور انسان ها را هرگز نشکنم.

آموخته ام که : انسان هاي بزرگ هم اشتباه مي کنند.

آموخته ام كه : اگر مايلم پيام عشق را بشنوم ، خود نيز بايستي آن را ارسال كنم

آموخته ام که : زندگي را از طبيعت بياموزم ،

مثل ابر با كرامت باشم .

چون بيد متواضع باشم ،

چون سرو ، راست قامت،

مثل صنوبر ، صبور ،

مثل بلوط مقاوم ،

مثل خورشيد با سخاوت و

مثل رود ، روان

 باید رنگ خدا بود !
باید مثل خدا دید !
باید مثل خدا شنید !
باید مثل خدا حرف زد !
باید مثل خدا خندید !
باید مثل خدا بخشید !
باید مثل خدا صبر کرد !!
و وقتی اینطور بودیم متوجه میشیم که ،
مثل خدا عاشقیم !!!!!

 به روياهاي خود محكم بچسبيد زيرا اگر روياها بميرند زندگي پرنده ي بال شكسته اي

 مي شود كه قادر به پرواز نيست.

معنای زنده بودن من٬ با تو بودن است...

                       دوستت دارم... 

نازنین همیشگی من ! صاحب نوشته های من ! تک سوار دلم ! اگر باشی می مانم ! اگر بگویی اوج می گیرم ! تو فقط بیا ، بگو ، بمان ، جان دادنش با من ...

خواهم تو شوی ، محبوب دلم

چون نرگس مست ، دیوانه ی من

رویت رخ من ، سویت ره من

هستی چو بهشت ، کاشانه ی من

پروانه ی من ، پروانه ی من

بی تو چه کنم ، مستانه ی من

آوای تو شد ، هم نغمه ی من

ای لاله ی من ، بردی دل من

پروانه ی من ، پروانه ی من

بی تو چه کنم، مستانه ی من

آوای تو شد ، هم نغمه ی من

ای لاله ی من ، بردی دل من

من ازین فاصله ی فاصله ها دلگیرم بی تو اینجا چه غریبانه شبی می میرم.... دل من یا همه آدمکانی که به دنبال تواند قهر می گردد و من با خود خود درگيرم

امروز بهترین روز زندگیم بود

خدایا شکرت

 همه چیز را بخاطر تو دوست دارم من غم را در سكوت ،سكوت را در شب،شب را در بستر ،بستر را برای اندیشیدن به تو دوست میدارم من عشق را در امید ،امید را در تو ،تو را در دل، دل را در موقع تپیدن به خاطر تو دوست دارم ای دوست من خزان را به خاطر رنگش، و بهار را به خاطر شكوفه هایش و خدایی كه دل را برای تپش ،تپش را در پاسخ ،پاسخ را در چشمان قشنگ تو برای عصیان زندگی آفرید دوستدارم

نگران كوچكيت بودم ... ديدم آنچنان زود بزرگ شدي كه ديگر در دستانم نمي گنجي ... حال نگران بزرگي توأم ...ترسم روزي آنقدر كوچك شوم كه ديگر در انديشه ات هم نگنجم

دلم واست تنگ شده...

چرا غم ها نمی دانند که من غمگینترین غمگین این شهرم

بیا ای دوست با من باش که من تنهاترین تنهای این شهرم

 

 

از من نپرس چقدر دوستت دارم

                         اینجا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیست

                          به من نگو که چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم

                             مگر ماهی بیرون از آب میتواند نفس بکشد

                     مگر می شود هوا را از زندگیم برداری و من زنده بمانم

                                         بگو معنی تمرین چیست ؟

                                     بریدن از چه چیز را تمرین کنم ؟

                                             بریدن از خودم را ؟

                         مگر همیشه نگفتم که تو هم پاره ای از تن منی ...

              از من نپرس که اشکهایم را برای چه به پروانه ها هدیه می دهم

                           همه می دانند که دروری تو روحم را می آزارد

         تو خود پروانه ها را به من سپردی که میهمان لحظه های بی کسی ام باشند

                            نگاهتت را از چشمم برندار مرا از من نگیر ...

                                   هوای سرد اینجا رو دوست ندارم

                              مرا عاشقانه در آغوش بگیر که سخت تنهام

همیشه دوری...

 اگه احساسمو کشتی  اگه از ياد منو برد

اگه رفتی بی تفاوت به غريبه دل سپردی 

 بدون اين رو که دله من شده جادوی طلسمت

 يکی هست اين ور دنيا که تو يادش مونده اسمت

_{دیگر کسی را دوست نداشته باشم
حتی به قیمت سنگ شدن
توبه می کنم دیگر برای کسی اشک نریزم
حتی اگر فصل چشمانم برای همیشه زمستان شود
چشمانم را می بندم
توبه می کنم دیگر دلم برای كسي تنگ نشود
حتی چند لحظه (!) قول می دهم
نام كسي را بر زبان نمی آورم
لبهایم را می دوزم
توبه می کنم دیگرعاشق نشوم
قلبم را دور می اندازم
برای همیشه
و به کویر تنهایی سلام می کنم...}                                                                                

                     

ابراي پاييزي

ابراي پاييزي دلگير من،جوون تر بود چهره ي پير من

                        چشماي من بي خبراي ساده،منتظراي دل به جاده داده

مردمك ها تون به كجا زول زدن،باز مژه ها تون به كجا پل زدن

كاشكي بدونيد كه دارم هنوزم،از اشتباه قبليتون ميسوزم

با اين كه هيچ كس نيومد پيش من،شب زده ها چشماي درويش من

تنها نبودم حتي يك دقيقه،با تنهايي كه بهترين رفيقه

عشق نميپرسه كه تو كي هستي؟ ........فقط ميگه كه تو مال من هستي عشق نميپرسه كه اهل كجايي؟...........فقط ميگه كه تو قلب من هستي عشق نميپرسه كه تو چيكار ميكني؟.......فقط ميگه باعث بشي قلبم به ضربان بيافته عشق نميپرسه چرا دور هستي؟..........فقط ميگه هميشه با من هستي عشق نميپرسه كه دوستم داري؟...........فقط ميگه عاشقانه دوستت دارم

رو سنگ قبرم بنویس اینجا مجال گریه نیست هرکی میخواست گریه کنه بهش بگین اون دیگه نیست

الهی دعوتم کردی ، ردم مکن ؛
شعله ورم کردی ، سردم مکن ؛
آمدم تا باتو راه های نرفته را بروم .
آمدم و مطمئنم که تو سال ها چشم به راهم بودی ؛
حالا دستم را بگیر و مرا پا به پا ببر تا خودم را پیدا کنم .
من سال هاست که در خودم قدم می زنم ، ولی به خودم نمی رسم .
مرا به خودم برسان ؛ من گم شده ام

براي رسيدن به تو پا پيش گذاشتم خودم را قسمت كردم

تو را سهم تمام روياهايم كردم انصاف نبود

تو كه ميدانستي با چه اشتياقي خودم را قسمت ميكنم

پس چرا زودتر از تكه تكه شدنم جوابم نكردي

براي خداحافظي خيلي دير بود خيلي دير...

عشق مثل يه نامه سر بسته مي مونه تا بازش نکردی و نخوندی نمی دونی توش چه خبره!

 اما سعي کن با عجله نخوني ، با صبر و حوصله کتاب عشق رو ورق بزن تا به شناخت واقعی برسی و قصه عشق الکی به پايان نرسه .

رفتی و مرا با دلتنگی هایم تنها گذاشتی !

 رفتی در فصلی که تنها امیدم خدا بود و ترانه و تو که دستهایت سایه بانی بود بر بی کسی های من ...

تو که گمان می کردم از تبار آسمانی و دلتنگی هایم را در می یابی ...

 تو که گمان می کردم ساده ای و سادگی ام را باور داری ...

و افسوس که حتی نمی خواستی هم قسم باشی

یعنی میخواد....

اینک برایم اشک بریز - اینک زمان برای جسارت تنگ است - شانه هایت را

لمس نکرده ربودند و نهایت تمام حرف هایمان شد ... افسوس - چقدر غریبه

شده ایم - اینک فقط من و تو هستیم - تنهای تنهای تنها

دیدم کسی در میزند

در را گشودم روی او

دیدم غم است در میزند

ای دوستان بی وفا

از غم بیاموزید وفا.....

غم با همه بیگانگی

هر شب به من سر میزند

منتظردیدار تو هستم

سهل است بگویم که

گرفتارتو هستم

من درپی این حادثه

غمخوار تو هستم

هرچند که دور از منی

و من زتو دورم

برجان تو سوگند

که دوستدار تو هستم

سلام گلای من...

به جز حضور تو ،

هیچ چیز این جهان بی کرانه را

جدی نگرفته ام ...

حتی عشق را !

عشق تو نوشتنی نیست...

همین....

 رفتی و

بی تو دلم

پر درده

  پاییز قلبم

 ساکت و سرده

خدااااااا اووون رووز رو نیاره.......

دوســــــــــــــــت دارم      

از شبنم عشق خاک آدم گل شد

شوری برخاست فتنه ای حاصل شد

صد نشتر عشق بر رگ روح زدند

                         یک قطره از آن چکید ونامش دل شد

بهت نمی گم دوست دارم..

قسم می خورم دوست دارم……
بهت نمی گم هرچی می خوای بهت می دم..

چون همه چيزم تويی…
نمی خوابم که خوابتو ببينم ..

چون خيال تو خوشتر از خوابه…
اگه يه روز چشمات پر اشک شد و دنبال شونه گشتی تا روش گريه کنی..صدام کن
قول نميدم اشکاتو پاک کنم....

ولی منم باهات گريه می کنم..........
اگه دنبال مجسمهء سکوتی بودی تا سرش داد بزنی..صدام کن..
قول می دم ساکت بمونم.....
اگه دنبال خرابه ای بودی که همه نفرتاتو توش دفن کنی..صدام کن
قلب من تنها خرابهء وجوده توست..!!
اگه يه روز خواستی بری..حتما" صدام کن
قول نميدم نگهت دارم..

اما می تونم باهات بيام.. هرجا که بری...
اگه يه روز سراغمو گرفتی و ازم خبری نشد!
سريع به ديدنم بيا
حتما بهت احتياج دارم ...

ای که دور از تو چون مرغ پرشکسته‌ام
بی تو در باغ غم، منتظر نشسته‌ام
می‌نویسم امشب از صفای دل، نامه‌ای پر آرزو برای تو
که به دیدنم بیا، دور اای که دور از تو چون مرغ پرشکسته‌ام
بی تو در باغ غم، منتظر نشسته‌ام
می‌نویسم امشب از صفای دل، نامه‌ای پر آرزو برای تو
که به دیدنم بیا، دور از این بهانه‌ها
تو طنین شعر عاشقانه‌ای
همچو روح شادی زمانه‌ای
تو بیا که بشکفد به لبم ترانه‌ای
چه شود گر بدهی جواب نامه‌ی مرا
بنویسی دو سه جمله با کلام بی‌ریا
که در آن‌جا ز خیال من نمی‌شوی رها
پس از این هم نبری به عشق دیگری تو راه
می‌نویسم امشب از صفای دل
نامه‌ای پر آرزو برای تو
که به دیدنم بیا
دور از این بهانه‌ها…
ز این بهانه‌ها

میخواستمت تو رو تنهام گذاشتی برای اشکام وقتی نذاشتی دلتو فروختی به یه کس دیگه ولی نگاهت اینو نمیگه   میخواستمت میخواستمت میخواستمت ولی تو نموندی ولی نموندی   عشقم بودی عشقم بودی عشقم بودی ولی تو نموندی دلمو سوزوندی   باید بمیرم این روز رو نبینم همون بهتر که بی تو بمیرم چشمای نازت صدای سازت چقدره خوبه صدای اوازت   هرجا میشینم تو رو میبینم میگم که ای کاش پیشت می موندم دستام تو دستت واست می خوندم   میخواستمت میخواستمت میخواستمت ولی تو نموندی ولی نموندی   عشقم بودی عشقم بودی عشقم بودی ولی تو نموندی دلمو سوزوندی دستمو خوندی پیشم نموندی   بدون دلم رو بد جور سوزوندی میخوام بخوابم تا لحظه ی دیدار تا با صدای نازت بشم بیدار با دلتنگی هات من بودم که ساختم دل به دل سپردم سر به زیر انداختم   این قمار عشقو من نشناختم ساده بودم و زندگیمو باختم میخواستمت میخواستمت میخواستمت ولی تو نموندی ولی نموندی   عشقم بودی عشقم بودی عشقم بودی ولی تو نموندی دلمو سوزوندی   میخواستمت میخواستمت میخواستمت  ولی تو نموندی  ولی نموندی   عشقم بودی عشقم بودی عشقم بودی ولی تو نموندی ولی نموندی