چند تا دوسم داری ؟ همیشه وقتی یکی ازم می پرسید چند تا دوسم داری یه عدد بزرگ میگفتم... ولی وقتی تو ازم پرسیدی چند تا دوسم داری گفتم : یکی !!! میدونی چرا ؟چون قوی ترین و بزرگترین عددیه که میشناسم ... دقت کردی که قشنگترین و عزیز ترین چیزای دنیا همیشه یکین ؟ ماه یکیه ... خورشید یکیه ... زمین یکیه ... خدا یکیه ... مادر یکیه ... پدر یکیه ... تو هم یکی هستی ... وسعت عشق من به تو هم یکیه ... پس اینو بدون از الان و تا همیشه یکی دوستت دارم

ببین چقدر نازن

هر وقت توی زندگی به یه در بزرگ رسیدی که روش یه قفل بزرگ بود نترس و نا امید نشو!!! چون اگه قرار بود باز نشه جاش یه دیوار میذاشتن

چارلی چاپین میگه:زندگی ممکنه اون جشنی نباشه که تو انتظارشو رو داری ولی حالا که دعوت شدی سعی کن قشنگ برقصی

بی قرار توام و در دل تنگم گله هاست                                   

بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست مثل                       

 عکس رخ مهتاب که افتاده در آب                

در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست

در ميان من و تو فاصله هاست
 گاه مي انديشم،
- مي تواني تو به لبخندي اين فاصله را برداري
. تو توانائي بخشش داري
دستهاي تو توانائي آنرا دارد؛
كه مرا
. زندگاني بخشد
.چشمهاي تو به من آرامش مي بخشد
 و تو چون مصرع شعري زيبا ،
 سطري برجسته اززندگي من هستي
دفتر عمر مرا،
 با وجود تو شكوهي ديگر،
. رونقي ديگر هست
مي تواني تو به من،
 زندگاني بخشي؛
 يا بگيري از من
 آنچه را مي بخشي؛
.... گاه مي انديشم
 خبرمرگ مرا با تو چه كس مي گويد؟
آن زمان كه خبر مرگ مرا
 از كسي مي شنوي ، روي تو را
. كاشكي مي ديدم
شانه بالا زدنت را ،
بي قيد –
و تكان دادن دستت كه،
-. مهم نيست
و تكان دادن سرراكه،
-! عجب!
- افسوس
-! كاشكي مي ديدم
:من به خود مي گويم
 چه كسي باور كرد
 جنگل جان مرا
 آتش عشق تو

خاکستر کرد؟؟؟...

اگه دستم به جدايي برسه اون و از خاطره ها خط مي زنم از دل تنگ تموم آدما از شب و روز خدا خط مي زنم اگه دستم برسه به آسمون با ستاره ها قيامت مي كنم نمي ذارم كسي عاشق نباشه ماه و بين همه قسمت مي كنم وقتي گاهي من و دل تنها حرف هاي نگفتني رو ميشه ديد ميشه تو سكوت بين ما دو تا خيلي از نديدن   رو ميشه ديد قصه جدايي ما آدما قصه دوري ماست از خودمون دوري من و تو از لحظه عشق قصه سادگي گمشده مون

سلام

اومدم بگم دووووووووووووووووووووست دارم و برم

اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو می شمارم
منو ببخش اگه بهت خیلی میگم دوست دارم
منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم
منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب می بینم
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم
تو یک فرشته ای و من اگه فقط یه آدمم
منو ببخش اگه برات میمیرم و زنده میشم
اگه با دیوونگیام پیش تو شرمنده میشم
منو ببخش اگه همش میسپارمت دست خدا
اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما
منو ببخش من نمیخوام تو رو به ما نشون بدم
نشونیتو نه به شب و نه دست آسمون بدم
منو ببخش اگه میخوام تو رو فقط واسه خودم
ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش

تولد (دختر دایی عزیزم )بهاره مبارک

فردا اونی که دوسش دارم میره....

خیلی دوست دارم

من بی تو هیچم، تو باورم نکن ... خیسم ز گریه، تنهاترم نکن

عاشق نبودم تا با تو سر کنم ... آتش نبودم خاکسترم نکن

اگه عاشقت نبودم ... اگه بی تو زنده بودم ... تو بمون که بی تو غصه می خورم

اگه دل به تو نبستم ... اگه این منم که خستم ... ولی از هوای گریه ات پرم

اگه شکوه دارم از تو ... اگه بی قرارم از تو ... تو بمون که آشیانه ام تویی

به هوایت ای ستاره ... به تو می رسم دوباره ... اگه عاشقم بهانه ام تویی

دل کنده بودم از هم زبونی ات ... پنهون نکردی از من نشونی ات

من پا کشیدم از عهد بسته ام ... تو پا فشردی بر مهربونی ات

اگه هم زبون نبودم ... اگه مهربون نبودم ... چه کنم دل این دل شکسته رو

اگه سرد و مرده بودم ... اگه پر نمی گشودم ... به تو بستم این دو بال خسته رو

اگه شکوه دارم از تو ... اگه بی قرارم از تو ... تو بمون که آشیانه ام تویی

به هوایت ای ستاره ... به تو می رسم دوباره ... اگه عاشقم بهانه ام تویی

َ خیلی دوست دارم

گاه مي انديشم -ميتواني تو به لبخندي اين فاصله را برداري تو توانايي بخشش داري دستهاي تو توانايي آن را دارد -که مرا زندگاني بخشد چشمهاي تو به من ميبخشد شور عشق و مستي و تو چون مصرع شعري زيبا سطر برجسته اي از زندگي من هستي دفتر عمر مرا ، با وجود تو شکوهي ديگر رونقي ديگر هست ميتواني تو به من

یاد قلبت باشد یک نفر هست که اینجا

بین ادم هایی که همه سرد و غربند با تو

تک و تنها به تو میاندیشد و

دلش از دوری تو دلگیر است

یاد قلبت باشد یک نفر هست که چشمش

به رهت دوخته بر درمانده

و شب و روز دعایش اینست

زیر این سقف بلند هر کجایی هستی به سلامت باشی

و دلت همواره محو شادی و تبسم باشد

یک نفر هست که دنیایش را

به شکوفایی احساس تو پیوند زده

و دلش میخواهد لحظه ها را با تو به خدا بسپارد

و دعا میکند این بار که تو با دلی سبز و پر از ارامش

 راهی خانه خورشید شوی

و پر از عاطفه و عشق و امید به

شب معجزه و ابی فردا برسی

 هر کجایی هستی به سلامت باشی عزیزم

 تو را دوست میدارم نمی دانم چرا
شاید این طبیعت ساده و بی آلایش من
حد و مرزی برای دوست داشتن نمی شناسد
ولی سخت در این مكتوب فرو نشسته ام
چه كسی مرا دوست می دارد ؟
ای فرشته نازل شده بر چشمانم
ای شقایق زندگی ام
ای تنها ستاره آسمان قلبم
ای زیباترین زیباییهای محبت
ای بهانه خواب شبهایم
ای تنها نیاز زنده بودنم
ای آغاز روز بودنم
ای نیمه پنهان من
و تو ای معشوقه من
تو را با تمام وجود
دوست دارم و
می پرستم....

مي خوام يه قصري بسازم پنجره هاش آبي باشه
من باشم و تو باشي و يه شب مهتابي باشه

امشب مي خوام از آسمون ياسهاي خوشبو بچينم
امشب مي خوام عكس تو رو تو خواب گل ها ببينم

كاشكي بدوني چشمات رو به صد تا دنيا نمي دم
يه موج گيسوي تو رو به صد تا دريا نمي دم

كاش تو هواي عاشقي هميشه پيشم بموني
از تو كتاب زندگي حرفاي رنگي بخوني

حتي اگه دلت نخواد اسم تو ، تو قلب منه
چهره تو يادم مياد وقتي كه بارون مي زنه

امشب مي خوام براي تو يه فال حافظ بگيرم
اگر كه خوب در نيومد به احترامت بميرم

امشب مي خوام رو آسمون عكس چشات رو بكشم
اگر نگاهم نكني ناز نگات رو بكشم

مي خوام تو رو قسم بدم به جون هر چي عاشقه
به جون هر چي قلب صاف رنگ گل شقايقه

يه وقتي كه من نبودم بي خبر از اينجا نري
بدون يه خداحافظي پر نزني تنها نري

وقتي كه اينجا بموني بارون قشنگ و نم نمه
هواي رفتن كه كني مرگ گلهاي مريمه

صدای گام های گریه می آید

دوباره آمدی

کنار پنجره

شعری نوشتی و رفتی

این بار

صدای قدم های تو را

از پس پرده گناه و گریه شنیدم

اکنون

به اولین ستاره که رسیدی

بپرس کدام شاعر

شبانه عشق را

در برگهای دفتری کهنه

می نوشت

اماتو نشانی ستاره ها را نمی دانی

وقتی من

از سیب ستاره و روشنی قصرهای کاغذی

می نوشتم

می گفتی

هزار پروانه هم که به برگهای دفتر بچسبانی

یاس های پیر باغچه ما

گل نمی دهند. 

 تو کتک میخوای

 برای تو می نویسم

در نيمه شبي که خيالت خواب را از چشمانم ربوده

و عشقت سرودي را بر لبهايم جاري ساخته

تمام حرفهاي دلم را براي تو مي نويسم

با چشماني اشکبار

و دلي دلتنگ

و لبي پر دعا

کاش بودي و ميديدي که دوري از تو اکنون دردناکترين غمي است که دلم را فرا گرفته

و دعا براي سلامتيت تنها لالايي اي که در شبهايم طنين انداز است

براي تو مي نويسم

اي تنها اميد گشودن چشمانم بر آفتاب

براي تو مي نويسم

براي تويي که آمدي و دستهايت گرمابخش وجودم

و شانه هايت تکيه گاه خستگيم شدند

براي تويي که آمدي و با دم مسيحايي ات دل بشکسته از ناپاکي عشق را مرهم شدي

براي تويي که قلبت سرشار از عشق و وجودت سرشار از پاکي است

براي تويي که آمدي و به وجود عاشقم ارزش دادي

براي تويي که سنگ صبور حرفهاي دل شدي

و با گرماي آغوش مهربانت احساس آشفته ام را آرامش بخشيدي

براي تو مي نويسم

زيرا آموخته ام تنها براي تو نوشتن را

و به خاطر اين يگانگي بر خود مي بالم

زيرا تنها براي تو نوشتن است که خدا را بر صفحات دفترم و آرامش را بر سينه ام نقش مي بندد

تنها براي تو مي نويسم

تا بداني قلب من تنها به عشق پاک تو مي تپد

و تنها براي توست که زنده است

براي تو مي نويسم

تا از درون اين دست نوشته ها فرياد عاشقانه ي قلبم را بشنوي

که پيوسته نام تو را زمزمه ميکند

و تمام وسعتش را به نام مقدس تو زينت بخشيده است

براي تو مي نويسم

تمام نامه هايم را

شايد روزي به دستت برسد

و آن روز بداني که چقدر دوستت داشته ام

ولي هيچ گاه قدرت و اجازه ي ابراز آن را نداشتم

براي تو مي نويسم

تا وقتي آمدي بداني که هميشه حرفهايي بود که ياراي گفتنش نبود

آه چه زيباست آن لحظه اي که بيايي و

تمام دست نوشته هايم مجال ابراز بيابند

تا بداني که هميشه حرفهايم زنداني بوده اند

و هميشه حصاري از دنيا و محدوديت هاي زمانه آنها را احاطه ميکرد

و چه سخت است نهفتن درد بزرگي چون عشق

براي تو مي نويسم

تا بتوانم در اينجا آزادانه فرياد بزنم و بگويم : دوستت دارم

و به تو افتخار ميکنم

به درکت ، به پاکيت ، به مهربانيت ، به تواضعت ، به گذشتت ، به رفاقتت ، به معرفتت ، به بزرگواريت ، به استحکامت و به عشقت

براي تو مي نويسم

فكر ميكردم تنها دوست داشتن تو كافيه ...

اما انگار اشتباه ميكردم مثل هميشه ....

حالاحال و هوای ديگه اي دارم ....

انتظار ...انتظار ... انتظار ...

چقدر سخته ندونی ... آره .... يا .... نه ؟

هست .... يا .... نيست ....؟

چقدر سخته از نگاه حرف درآری و از چشم حرف بخوني ....

اينكه .....داره ...يا ...نداره ؟

حالا لحظه لحظه ی نفس هام نه هوای حضورتو داره نه غم رفتنتو ...

حالا !اين حال منه ...

حال منی كه به جاده ی عبورت چشم دوختمو دل دادم به زمان به هر

چه باداباد...

اينكه ... ميای ... يا ....نميای ؟ 

تنها کاری که می تونم کنم انتظاره...

انتظار...انتظار...انتظار...

خیلی سخته...خیلی...ولی مجبورم تحملش کنم...