من بودم و شمع بود و شب بود و غم شب رفت و شمع سوخت و من ماندم و غم ....

گاهی آدم طوری از کسی مهربونی میبینه که دیگه نمیتونه دل ازش بکنه

تموم بدی های دنیا رو به خوبیهای اون می بخشه

تمام زشتی های دنیا رو به قشنگی های اون در می کنه

از تمام دو رنگی های آدما به خاطر یک رنگی اون می گذره

به خاطر همین میشه که اون آدم براش یه دوست نیست بلکه یه عشقه