عاشقانه...

mehrnaz-love2008 — Sat, 31 Oct 2009 15:29:18 GMT

عشق يک حادثه‌ ساده نبود ، اما از آن ساده گذشتي ..
عشق اشک چشم من بود وقتي از من پرسيدي هنوز دوستم داري ..
عشق آينه تصوير تو بود که هر روز صبح مثل خورشيد جلوي چشمانم طلوع مي‌کرد ..
عشق صداي خورده‌هاي الماس بود وقتي که قلبم از رفتن تو شکست ..
عشق آخرين نگاه اشک‌آلود من بود وقتي که حرمت قلبم را زير پا گذاشتي و ساک سفرت را بستي ...
عشق کادوي تولد تو بود ، که وقتي نيامدي ، براي هميشه در کمد خاطراتم محبوس شد ...
عشق گوش کردن به شعر « لحظه ديدار نزديک است » رضا صادقي بود ، وقتي فردا صبح قرار بود تو را ببينم ...
اما تو اينها را نمي‌فهميدي ..

اکنون روزگارت را در رؤياهايم سياه مي‌بينم ..

ولي اگر ديروز عشق را باور مي‌کردي ، امروز از شدت تنهايي ، لرزه بر اندامت نمي‌افتاد ..
اگر فرق عشق و هوس را مي‌دانستي ، روزگارت اين نبود ..

کاش هرگز نمی دیدمت تا امروز غم ندیدنت رابخورم ...

کاش لبخندهایت آنقدر زیبا نبودند که امروز آرزوی

دیدن یک لحظه فقط یک لحظه

از لبخندهای عاشقانه ات را داشته باشم ...

کاش چشمان معصومت به چشمانم خیره نمی شد ...

تا امروز چشمان من به یاد آن لحظه بهانه گیرند و اشک بریزند ...

کاش حرف های دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با

خود نگویم : " آخه او که میدونست چقدر دوستش دارم "

. . . . . . . . . . سکوت کردم. . . تا

mehrnaz-love2008 — Wed, 21 Oct 2009 15:38:18 GMT

فاصله بهانه است , حتی چشمانت دیگر دلتنگم نمی شوند اما من دورتر از افق , کنار ستاره ای تنها منتظرم . . . یقین دارم اگر دلت همراه شود دستانمان طعم به هم رسیدن را خواهند چشید . . . قسم ات می دهم به نسیمی که بوی گذشته های شاد را دارد به نشان بی نشانی تو :

....فاصله ها را

ســــکوت می کنم تا به خاک سپردن آخرین خاکسترهای آرزوی برباد رفته ام آبرومندانه

.... باشد

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

mehrnaz-love2008 — Sat, 26 Sep 2009 10:00:18 GMT

مطمئن باش و برو
ضربه‌ات كاری بود
دل من سخت شكست
و چه زشت
به من و سادگی‌ام خندیدی
به من و عشقی پاك
كه پر از یاد تو بود
و خیالم می‌گفت تا ابد مال تو بود
تو برو ، برو تا راحتتر
تكه‌های دل خود را آرام سر هم بند زنم

سهراب گفتی:چشمها را باید شست..... .شستم ولی !......... گفتی: جور دیگر باید دید.......دیدم ولی !.............. گفتی زیر باران باید رفت........رفتم ولی !............. او نه چشمهای خیس و شسته ام را..نه نگاه دیگرم را...هیچ کدام را ندید !!!! فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت:

!!بیچاره باران ندیده!!

mehrnaz-love2008 — Wed, 09 Sep 2009 10:38:53 GMT

چه شامها که چراغم فروغ ماه تو بود

پناهگاه شبم, گيسوی سياه تو بود

اگر به عشق تو ديوانگی گناه من است ؟

زمن رميدن و بيگانگی گناه تو بود !

دلم به مهر تو يکدم غم زمانه نداشت ؛

که اين پرندة خوش نغمه در پناه تو بود

عنايتی که دلم را هميشه خوش ميداشت,

اگر نهان نکنی لطف گاهگاه تو بود !

بلور اشک, به چشمم , شکست وقت وداع

که اوّلين غم من, آخرين نگاه تو بود . . . .

ارزو دارم شبي عاشق شوي.

آرزو دارم بفهمي درد را.

تلخي برخورد هاي سرد را.

ميرسد روزي که بي من لحظه ها را سر کني

. مي رسد روزي که مرگ عشق را باور کني.

مي رسد روزي که شبها در کنار عکس من

نامه هاي کهنه ام را مو به مو از بر کني

mehrnaz-love2008 — Sat, 05 Sep 2009 10:26:22 GMT

اين روزها كه مي گذرند بيشتر به اين باور مي رسم كه

براي از تو نوشتن اراده كافي نيست

چرا كه بردن نامت اجازه مي خواهد....

mehrnaz-love2008 — Tue, 04 Aug 2009 17:50:05 GMT

تولدم مبارک

mehrnaz-love2008 — Sat, 04 Jul 2009 17:15:18 GMT

mehrnaz-love2008 — Sat, 13 Jun 2009 12:25:18 GMT

روز زن مبارک

mehrnaz-love2008 — Sat, 09 May 2009 13:41:06 GMT

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

  شوخی کاغذی ماست بخند

  آدمک خر نشوی گریه کنی

   کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

  بخدا مثل تو تنهاست بخند

آسمان وقف نگاهت گل من

مانده ام چشم به راهت گل من

هر کجا هستی وباشی گویم

که خدا پشت و پناهت گل من

خدا....

mehrnaz-love2008 — Thu, 23 Apr 2009 08:46:18 GMT

دروغ می گفت:دیگری را دوست می داشت بارها گفتم دوستم داری؟گفت: آری

تا دیری خاموش بودم ولی آخر از پای شکیب افتادم گفتم راست بگو تو را خواهم

بخشیدآیا دل به دیگری بستی؟گفت:نه فریاد زدم:بگو راستش را هرچه هست تو را

خواهم بخشیدو از گناهت هر چه سنگین تر باشد خواهم گذشت.عاقبت با آرزوی

فراوان پیش آمدو گفت:مرا ببخش دیگری را دوست دارم.گفتم حال سالها تو به من

دروغ می گفتی اینبار هم من به تو دروغ گفتم تو را نخواهم بخشید

....خداوندا

خوب می دانم که به تو نیازمندم و بی تو هیچم.

می دانم که بند بند وجودم محتاج به عنایت توست

پس دوستم بدار که چشمانم خیره به سخاوت توست،

می دانم که در ابتدا نطفه ای بودم ناچیز ودر انتها لاشه ای بد بو

.می دانم که از خاکم و در خاک

پس دوستم بدار که تشنه محبت پاکم.

می دانم که قلبم را سپید آفریدی و سیاه شد،

تنم را پاک آفریدی،پر از گناه شد،

مهربان آفریدی سنگدل شد

معصوم آفریدی و سرکش شد،

گفتی چنان کن و نکردم،

چنین باش و نبودم،

اما از عشق تو فروزانم که بی کرم تو لایق جهنم سوزانم…

همیشه از صدای قدم هایت دیرتر می آیی